14 Ocak 2015 Çarşamba

Sevme Cahili - Ada Kültür Sanat ve Edebiyat Dergisi - Sayı 19-20 - Kış 2014

Sevme Cahili

uyandım, acı başladı
artık uyanır uyanmaz başlıyordu
durmak yok, yola tamam
zeytinburnu'da sular kesik
rakıyı susuz içiyorum

uyandım, yalnız bir kadındı şafak
aydınlattı tüm karanlık hücrelerimi
uyan dedi şafak, terk edilmiş adamlara doğru yöneldi
kocaman bir fark kaldı güllerle aranda
gül kokusuz, sen korkusuz
gördük ki gülüşlerimiz perişan, ümitlerimiz içinde
elbette yalnızım denir kendinden eminsen
playback değil, gerçek
önce ötekiler
en sona keder
kadının yarattığı neşe, yerleşti kaldı gülüşe
varlığın çok var, yokluğun hiç yok
hakkında ceza kovuşturması yapmadın mı küçük dokunuşlarıma
kadına bir gün vermişler gül yerine
gül ve le birleşip uzanmalı kalp tasıma
ve yolumun üzerindeki en dik yokuştu seni sevmek
neyse ki su hep ağlar hiç ağlatmaz
neyse ki iyi insanlar kumarda ve aşkta kaybederler
yoksa zaten neden zor olsun ki
iyi bir insan olmak geceleri
galiba anlatamıyorum derdimi
çürümeyle gelişen bir mantar gibi
alkışlanırken de yalnızız

sessiz harfler sıkışmış adına
hiç çekmediğin acılar rakıya beyaz
acıdan kalp kalbi görmez olmuş
üstelik senden ötürü gökyüzü kötürüm
gece geç oluyor ya, sabah erken
hele akşamüstü hepten kötü
öğle iyi öyle
bir tek yalnızlığımız şahit gittiklerine
hiçbir şey hissetmeyenler el kaldırsın
ve kendi kendimizi terk edelim
aynı anda sadece bir kişinin aklını kaçırabilirim
ama o kadar güzel gülüyordu ki, uyandıramadım
bir yalan söylediğimde herkese söylerdim
en son ben inanırdım


İlker Filiz
Ada Kültür Sanat ve Edebiyat  Dergisi/ Sayı 19-20/ Kış 2014



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Samimiyetinizi Dökün