17 Ağustos 2015 Pazartesi

Ben, Rakı - Vertigo Dergisi - Sayı 7 - Ocak 2015

Ben, Rakı

suyu şatlayarak başladı bu ölümsüz serüven
siz bu yazıyı okuduğunuzda siz hâlâ yaşıyor olacaksınız
bu yazdığımı okuyorsanız; yaşam, ölümden büyüktür

rakı... öyle kısa ki adın, sana seslenmek çok ekonomik
bazen görüyorum gülüşünü, bir onu çiziyorum
kuşlardan habersiz çalmışım kanatlarını kalbinin
bir yağmur çekmesi bizimkisi, dünyayı dar etmek için
sevip sevip ürkütüyor karanlığımı durmadan
yalnızlığı seviyor beni kuşatan yokluk
hüznünü anlatamadan kokunu değiştirdim senin

rakının hepsini içmedik
birazını biraz daha kötü günlere ayırdık
siz neyden bahsediyorsunuz
rakının bana gelişi bedava
ve okumayı unutacak kadar rakı içtim
yazmayı zaten bilmiyorum
şişede durduğu gibi duruyorum

bir semte göre yaşamak sanat ya
gözümün feri söndü
lüzumsuz ise kapatmadığımdan
kan; canın dublörüdür, kırmızı
başka hiçbir renk demir kokmuyor
yerle gök arasında çoğu kez denize saldırdınız
ve bu savaşların hepsi görecelidir
hırssız olmak güzel, peki ya hırsız
hırsızlar imreniyor benden çaldıklarına
görünmeden görmek içindir şiir
kurunun yanında yaşlandı gözlerim
yürek basıncı adamı toza da çevirir elmasa da
gül kokusu ve mürekkep rüzgâra paralel uzanır
teninle kurutulmuş bir yağmur sonrası
sevgili ha geldi ha gelecek
alkol kullanmamalı hiçbir süper kahraman

rakı diyorum, öyle bir yerdi ki
evlât acısı gibi koyuyorlardı
alkol, uzanamadığı ciğere fondip dermiş
sen iç beni tanıdılar
ağlamak için bin dakika saygı duruşu
ağlayan varsa eşlik edebilirim
çift ses olarak; üçlü, beşli, yedili
ağrısız a cappella ağlanır
göz göre göre ağlamak var ya
kapısız köy yangınını bile söndürür

biz yine gittik tekelin en güzel alkolüne âşık olduk
ölüm, dirinin eceline muhtaçtır
ve gülüyorsam telaşlanma, rakıdandır
beyazla başladı, beyazla bitti
nefes almak zor yerin altında
yarın büyük ihtimal rakı var
yarın büyük ihtimal milli bayram


İlker Filiz